Aktualności

Prefacja na Wielki Czwartek

Data publikacji: piątek, 03-04-2026 | kategoria: Kontemplacje liturgiczne

PREFACJA NA WIELKI CZWARTEK

1. Prefacja o Najświętszej Eucharystii

Nr 46 -  Ofiara i uczta eucharystyczna

,,Zaprawdę, godne to i sprawiedliwe, słuszne i zbawienne, * abyśmy zawsze i wszędzie Tobie składali dziękczynienie, * Panie, Ojcze święty, wszechmogący, wieczny Boże, * przez naszego Pana Jezusa Chrystusa. On sam jako prawdziwy i wieczny Kapłan, * ustanawiając obrzęd wiekuistej Ofiary, * pierwszy się Tobie oddał w zbawczej Ofierze * i nam polecił ją składać na swoją pamiątkę. * Jego Ciało za nas wydane umacnia nas, gdy je spożywamy, * a Krew za nas wylana obmywa nas, gdy ją pijemy. Dlatego zjednoczeni z chórami Aniołów * wysławiamy Ciebie, * z radością wołając…”

Wieczorną liturgią w Wielki Czwartek zakończyliśmy czas Wielkiego Postu i zainaugurowaliśmy Triduum Paschalne. Świętowanie Paschy Pana rozpoczęliśmy od Mszy Wieczerzy Pańskiej, czyli pamiątki Ostatniej Wieczerzy, podczas której Jezus ustanowił największy z sakramentów jakim jest Eucharystia. Podczas tej celebracji wśród wielu pięknych tekstów, Kościół modlił się pierwszą prefacją o Najświętszej Eucharystii, która głęboko wprowadziła nas w tajemnicę tego wieczoru.

Na wstępnie prefacja przypominam nam, że Eucharystia jest przede wszystkim naszym dziękczynieniem. My jako uczniowie Pana jesteśmy wezwani do tego, by dziękować za wszystko co otrzymujemy, ponieważ w dziękczynieniu jest zawarte tak naprawdę wszystko co możemy Bogu zaofiarować. Eucharystia jest dziękczynieniem za historię zbawienia, za dzieło dokonane przez Jezusa, za zbawienie każdego człowieka i otwarcie nam Nieba. Jest także dziękczynieniem za wszystko co Bóg czyni w naszym życiu. To dziękczynienie składamy wspólnie pod przewodnictwem kapłana sprawującego Eucharystię, a może się to dokonywać tylko dzięki łasce Boga przez Jezusa Chrystusa, który ciągle uczy nas w jaki sposób powinnyśmy stawać w tym dziękczynieniu.

Prefacja ukazuje nam Jezusa jako prawdziwego i wiecznego Kapłana, ponieważ to On ustanowił Eucharystię i jako pierwszy złożył ofiarę i to ofiarę z własnego życia. To nie człowiek wymyślił Eucharystię, lecz została ona przekazana nam przez samego Jezusa, który chciał, by nie tylko człowiek miał do Niego bezpośredni dostęp, ale także po to, byśmy mogli już tu na ziemi doświadczać nieba. Jezus jest pierwszym i najważniejszym Kapłanem Eucharystii, który przychodzi pouczać nas jak mamy ją sprawować, przeżywać i modlić się. Wskazuje nam kierunek. To z Jego mandatu biskupi i kapłani sprawują w Kościele Eucharystię po dziś dzień.

Ważne jest również podkreślenie tego, że Jezus polecił czynić to, czyli Eucharystię na Jego pamiątkę. To oznacza, że jesteśmy zobowiązani do sprawowania Eucharystii. Nie chodzi tu o jakiś prawny obowiązek, lecz o prawo miłości. Ponieważ Jezus umiłował nas tak mocno, że oddał za nas swoje życie, to ta sama miłość jest ukryta w Eucharystii i ona sprawia, że jesteśmy zobowiązani do jej sprawowania. Miłość Chrystusa przynagla nas do wypełniania nakazu Jezusa w Wieczernika.

Wreszcie ta modlitwa Kościoła podkreśla, że spożywanie Eucharystii nas umacnia, a picie Krwi Jezusa obmywa nas wewnętrznie. Wszystko po to, byśmy uświęcali się dla nieba. Pokarm, który otrzymujemy podczas Mszy Świętej ma nas wzmocnić, byśmy potrafili pokonywać naszą codzienność dla Boga, ale ma również zmieniać nas, umacniać, dawać siłę, do codziennego zbliżania się do Królestwa Niebieskiego.

W ten sposób Eucharystia rysuje się jako udoskonalanie i przemienianie człowieka nie tylko w żywe tabernakulum Chrystusa, ale przede wszystkim na drogę do wieczności. Eucharystia to uczta, która przypomina nam, że jesteśmy powołani do Wieczności. Dlatego Ciało Pańskie ma nas wzmacniać, a Krew obmywać, bo w ten sposób jesteśmy przygotowani do spotkania z Chrystusem twarzą w twarz.